Για να είμαι δίκαιος…

.

Δεν ξέρω αν σε άφησα να με βρεις ποτέ, και πάντως όχι απόψε, στο λίγο φως που φέγγει το ξημέρωμα. Δεν πρόσεξα καν αν είχες έναν καημό για πανωφόρι, είχε μπει σκόνη στα μάτια μου. Μη γελαστείς, όχι χρυσόσκονη…

Ο πυρετός λέει ψέματα, ήμουν κι εγώ εκεί; Με βρήκες; Το αίμα μου δεν έχει πια αλκοόλ και στο σταθμό έμεινες μόνη σου, σε είδα.

Τελικά δεν έμαθα το ρεύμα που χτυπάει τις νύχτες σου. Και μόνο αέναες εικασίες θα γεννάνε τα χέρια μου για το αν θα σε έπαιρναν αγκαλιά.

Σαν κάτι που σκορπάει. Σαν κάτι να σκόρπισε.

Και η τελευταία μου αγωνία είναι αν πρόλαβες τουλάχιστον να το τραγουδήσεις.

.

Advertisements
Categories: Εγχώρια | Ετικέτες: | Σχολιάστε

Πλοήγηση άρθρων

Δικό σας...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: