Εγχώρια

Παπαχρήστεια 2012

.

(Ή, πόση ξεφτίλα αναβλύζει από το ανώριμο, απαίδευτο και υποταγμένο σε στρεβλές κατευθυνόμενες “πραγματικότητες” μυαλό του νεοέλληνα).

Έχουμε και λέμε :

Η Παπαχρήστου, ως γνωστόν, αποκλείστηκε από τους ολυμπιακούς αγώνες λόγω ενός ρατσιστικού ανεκδότου. Και ξαφνικά βρέθηκαν χιλιάδες κάφροι νεοέλληνες οι οποίοι την …υποστηρίζουν (!!!), νιώθωντας …αδικημένοι και οι ίδιοι για την …συνομωσία κατά της Ελλάδας που εξυφάνθηκε στο πρόσωπο της συγκεκριμένης αθλήτριας.

Όμως, για να έχουμε καλό ερώτημα :

Το ανέκδοτο ήταν ή δεν ήταν ρατσιστικό;

Το γεγονός ότι, πράγματι, μύρια άλλα (και πολύ σοβαρότερα) ρατσιστικά κρούσματα λαμβάνουν χώρα καθημερινά στον δύσμοιρο τούτο τόπο, “πατσίζει” το παραμικρό; Δικαιολογεί όλους αυτούς τους κρετίνους που παθιασμένα υποστηρίζουν “μα καλά, τα βάλατε με την Παπαχρήστου; Τα άλλα δεν τα βλέπετε;” Έχει καμία διαφορά αυτό το ραγιάδικο σκεπτικό από το αντίστοιχο του κουτοπόνηρου μικροαστού που κλέβει την εφορία και όταν τον πιάνουν ορύεται “μα καλά, τους μεγαλοκαρχαρίες γιατί δεν τους κυνηγάτε; Εμένα βρήκατε να πιάσετε;” …Έκλεβες ή όχι, ρε καραγκιόζη; Τι σχέση έχει το ένα με το άλλο; Τι διαμαρτύρεσαι τώρα; Αυτή ακριβώς  δεν είναι η λογική που μας έφτασε σαν χώρα εδώ που μας έφτασε; Ναι ή όχι…;;

Έτερον εκάτερον λοιπόν.

Επαναλαμβάνω : Το ανέκδοτο ήταν ή δεν ήταν ρατσιστικό;

Προφανώς ήταν.

Ε, ας ράψουν το στόμα τους λοιπόν οι αυτόκλητοι “υπερασπιστές” της “πρωταθλήτριας”, αν δεν μπορούν να καταλάβουν ότι αθώος ρατσισμός δεν υπάρχει και ότι ουσιαστικά υπερασπίζοντας αυτό το τσόλι υπερασπίζουν τον ρατσισμό.

(Για να μην μιλήσουμε για τις φιλοναζιστικές ιδεολογικές προτιμήσεις της εν λόγω “κυρίας” και τις ευχές της στον Κασιδιάρη για την γιορτή του. Αλλά εδώ οι υπερασπιστές κάνουν “μούγκα στην στρούγκα”, ε;;;)

Υπάρχει βέβαια και ο “δυο-μέτρα-και-δυο-σταθμά” αντίλογος : “Ναι, σωστά τα λες, αλλά η Παπαχρήστου είναι η πρωταθλήτριά μας, το καμάρι μας. Θα μας έκανε υπερήφανους στους ολυμπιακούς αγώνες”.

Έτσι, ε;

Και τι είναι οι σημερινοί “ολυμπιακοί αγώνες” βρε παιδιά; Ποιό είναι το ιδεώδες τους; Είμαστε σοβαροί;

Οι απανταχού γης “πρωταθλητές που μας κάνουν υπερήφανους” δεν είναι τίποτα άλλο από ένα μάτσο ντοπαρισμένα βιοχημικά εργαστηριακά εκτρώματα που πραγματώνουν ε-ντε-λώς α-δύ-να-τα ρεκόρ μέσα σε ένα έξαλλο αλαλάζων τηλεοπτικό παραλήρημα μόνο και μόνο για :

  • Να διαφημίσουν συγκεκριμένες πολυεθνικές και να ενισχύσουν μια χυδαία, εκφυλισμένη, παρακμιακή εμποροπανήγυρη δισεκατομμυρίων ευρώ.
  • Να αποβλακώσουν τα πλήθη ώστε να ασχολούνται φανατικά με γελοίες διενέξεις που δεν έχουν απολύτως καμία σημασία (“σας σκίσαμε! «πήραμε» το χρυσό!”) ώστε να αγνοούν, μέσα σε μια μόνιμη κατάσταση ελεγχόμενης ψυχολογικής “ντόπας” (αχ, τα αθλητικά γεγονότα δεν σταματούν ποτέ!) τα πραγματικά τους προβλήματα.
  • Να αποπροσανατολίσουν τους νέους ανθρώπους από τις υγιείς και ευγενείς προτεραιότητες αναφορικά με την ανθρώπινη ψυχοπνευματική, σωματική, πολιτισμική και κοινωνική ολοκλήρωση.
  • Να (εξ)ευτελίσουν την ίδια την έννοια του αθλητισμού ως ένα ακόμα (υπο)προϊόν μαζικής κουλτούρας που καταναλώνεται σε έναν καναπέ από πλαδαρούς μπυροπότες χοληστερονόπληκτους υπηκόους.

Αυτόν τον πολιτισμό θέλετε, ώ πρόθυμοι υπερασπιστές της μαύρης σας της τύφλας;

Αυτούς τους αθλητές;

Αυτές τις δηλώσεις;

Να τα χαίρεστε!!!

Αλλά καλά θα κάνετε μετά να το βουλώσετε και να μη μιλάτε για το όποιο “Μνημόνιο”. Δεν έχει σημασία αν δεν ψηφίσατε το Μνημόνιο.

Σημασία έχει ότι, όσο κι αν σας φαίνεται υπερβολικό ή παράξενο, είστε το Μνημόνιο.

Γκέγκε;

.

Advertisements
Categories: Εγχώρια | Ετικέτες: | Σχολιάστε

Blog στο WordPress.com.